مقدمه مرجعيت علمى مسلمانان صدها سال محور بحث و گفت‌وگو بوده است . مسلمانان هرچه از صدر اسلام و عصر صدور قرآن و سنت فاصله گرفته‌اند ، اهميت اين بحث نزد آنان افزايش يافته ؛ و نيازشان به وجود فصل مشتركى براى اتحاد و همبستگى نمايان‌تر شده است . از آنجا كه قرآن كريم و سنت پيامبر اكرم ، دو محور اساسى و چارچوب واقعى اتحاد امت اسلام هستند ، اتفاق نظر بر مرجعيتى علمى كه تفسير كنندهء قرآن و سنت بوده ، پرده از چهرهء معانى آنها بردارد ، و با رأى قاطع خويش به اختلافات فقهى و كلامى پايان دهد ، اجتناب ناپذير مىنمايد . ما در اين تحقيق با فرض انحصار اين مرجعيت به اهل بيت پيامبر گفت‌وگويى علمى را آغاز مىكنيم . فايدهء اين انحصار آن است كه بحث در چارچوبى مشخص و شفاف طرح مىگردد ، و از پراكنده‌گويى و تشتت رأى جلوگيرى مىشود .